A A A

Badania NFO - GSD IV, BUR - GM2

Od 1 stycznia 2012r koty norweskie leśne, muszą być przetestowane w kierunku choroby spichrzeniowej glikogenu GSD IV, natomiast koty burmskie na GM2.

 

1. Koty burmskie BUR - test GM2
Wszystkie koty burmskie używane w hodowli muszą być poddane testom genetycznym w kierunku gangliozydozy GM2, chyba, że obydwoje rodzice mają dokumenty potwierdzające, że są wolni od gangliozydozy GM2.
Należy przestrzegać następujących reguł hodowlanych:
. wolny od GM2 x wolny od GM2;
. wolny od GM2 x nosiciel GM2;
. nosiciele nie mogą być krzyżowani z nosicielami.
Koty testowane zgodnie z tą zasadą muszą być identyfikowalne za pomocą mikrochipu bądź tatuażu, który musi podążać za dokumentacją testu do laboratorium, i być wyraźnie wypisany na certyfikacie wyniku testu.
Hodowca musi poinformować kupujących koty burmskie o chorobie gangliozydozie GM2 i polityce rejestracyjnej.
Upoważniony weterynarz wydaje certyfikat odnośnie gangliozydozy GM2. Ważny certyfikat weterynaryjny określający status GM2 ma być dołączony do rodowodu kota.
W przypadku krycia zagranicą, należy postarać się o kopię badania kocura (ew. rodziców kocura jeżeli byli n/n)

2. Koty norweskie leśne NFO - test GSD IV
Wszystkie koty norweskie leśne używane w hodowli muszą być poddane testom genetycznym w kierunku genu GBE-1 (GSD IV - choroba spichrzeniowa glikogenu), chyba że obydwoje rodzice danego kota hodowlanego mają dokumenty potwierdzające, że nie są nosicielami GSD IV. Należy przestrzegać następujących reguł krycia:
. wolny od GSD IV x wolny od GSD IV;
. wolny od GSD IV x nosiciel GSD IV;
. nosiciele nie mogą być krzyżowani z nosicielami.
Koty testowane zgodnie z tą zasadą muszą być identyfikowalne za pomocą mikrochipu bądź tatuażu, który musi podążać za dokumentacją testu do laboratorium, i być wyraźnie wypisany na certyfikacie wyniku testu.
Hodowca musi poinformować kupujących koty norweskie leśne o chorobie GSD IV i polityce rejestracyjnej.
Upoważniony weterynarz wydaje certyfikat odnośnie GSD IV. Ważny certyfikat weterynaryjny określający status GBE-1 ma być dołączony do rodowodu kota.
W przypadku krycia zagranicą, należy postarać się o kopię badania kocura (ew. rodziców kocura jeżeli byli n/n)
 


Składając dokument miotu dla BUR lub NFO w klubie macierzystym, należy załączyć oryginał oraz kopię testu. Klub ma obowiązek na kopii poświadczyć zgodność z oryginałem i tak potwierdzoną kopię załączyć do dokumentu miotu przesyłanego do Biura Rodowodowego FPL.
Test dostarcza się jednorazowo, wynik jest rejestrowany w bazie rodowodowej i w przypadku rodziców kociąt wynik jest widoczny w rodowodzie.